Ailesini kaybettikten sonra derin bir yalnızlığa gömülen ve orman kenarındaki küçük kulübesinde tek başına yaşayan korucu, hayatının en büyük sınavıyla donmuş göl kenarında karşılaştı. Bölgeyi kontrol ettiği sırada buzlu sudan gelen çaresiz bir çığlık sesiyle irkilerek göle doğru koştu. Suyun içinde, hamile olduğu için ağırlaşan ve kırılan buzlar yüzünden bir türlü kıyıya çıkamayan devasa bir dişi kurt can havliyle çırpınıyordu; vahşi hayvanın gücü tükenmek üzereydi ve her an donarak boğulabilirdi.
Korucu, karşısındakinin tehlikeli bir yırtıcı olduğunu bilmesine rağmen merhametine yenik düşerek buzun üzerine uzandı ve tüm gücüyle hamile kurdu sırılsıklam postundan yakaladı. Soğuktan elleri uyuşurken ve altındaki buz tabakası çatırdarken ölümle pençeleşen hayvanı büyük bir fedakarlıkla çekip sert zemine çıkarmayı başardı. Can dostunu kurtarmanın huzuruyla derin bir nefes alan adam, arkasını döndüğü anda hayatının en büyük kabusuyla burun buruna geldiğinin henüz farkında değildi.
Sisin içinden aniden çıkan ve dişlerini gaddarca gösteren beş büyük kurttan oluşan sürü, adamın etrafını bir anda sardı. Vahşi kurtlar, bu yabancı insanın kendi hamile dişilerine zarar verdiğini düşünerek intikam ateşiyle homurdanmaya başladılar; korucunun kaçacak hiçbir yeri yoktu ve ölüm kaçınılmaz görünüyordu. Sürünün lideri olan baskın erkek kurt, ölümcül bir hamleyle adamın boğazına doğru hırsla fırladı; korucu korkuyla gözlerini kapattığı sırada havada kemik donduran bir kükreme yankılandı.
Tam o ölümcül saniyede, az önce buzlu sudan kurtarılan hamile dişi kurt, bitkin bedenine rağmen ileri atılarak korucu ile sürünün arasına adeta bir kalkan gibi siper oldu. Kendi sürüsüne karşı tüyleri dikilmiş bir halde vahşice hırlayan dişi kurt, bu adamın bir düşman değil, aksine kendisinin ve doğmamış yavrularının hayatını kurtaran bir dost olduğunu anlatmaya çalışıyordu. Lider kurt bu asil savunma karşısında durakladı, sürünün diğer üyeleri geri çekildi ve gerilim dolu birkaç dakikanın ardından tüm sürü sessizce ormanın derinliklerinde gözden kayboldu.
Uğruna canını tehlikeye attığı vahşi hayvan tarafından hayatı kurtarılan korucu, doğanın bu muazzam adalet ve vefa dersi karşısında gözyaşlarını tutamadı. Kurtardığı dişi kurt, gitmeden önce adama son bir kez minnetle baktı ve adeta teşekkür eder gibi başını hafifçe eğerek sürüsünün peşinden gitti. O günden sonra ormandaki yalnızlığı son bulan korucu, doğanın dostluğunu kazanmanın gururuyla yaşadı ve ne zaman kulübesinin penceresinden dışarı baksa, uzak tepelerden kendisini koruyan sadık dostlarının asil uğultularını işiterek huzurla doldu.