Walmart’a yaptığım basit bir gezinin tekerlekli sandalyem yüzünden bir hesaplaşmaya dönüşeceğini hiç beklemiyordum. Harika fırsatlar yakaladıktan sonra kendimi iyi hissederek koridorlarda gezinirken, bir adam tam önümde belirdi. “Eşim oturmak zorunda. Ona tekerlekli sandalyenizi verin,” diye bağırdı, yorgun görünen karısını işaret ederek. İlk başta şaka yaptığını sandım. Kibarca yürüyemediğimi ve tekerlekli sandalyenin benim için şart olduğunu açıkladım, ancak dinlemeyi reddetti, engelliliğimi taklit ettiğimi iddia etti ve ayağa kalkmamı istedi.
Daha da yüksek sesle ve agresif bir şekilde konuşmaya başlayınca, Miguel adında bir Walmart çalışanı ortaya çıktı ve bir sorun olup olmadığını sordu. Daha sonra Frank olduğunu öğrendiğim adam, bizi korkutmaya çalıştı, tekerlekli sandalyemi vermem konusunda ısrar etti ve durumu tırmandırmakla tehdit etti. Miguel sakince bir müşteriden yardımcı bir cihazı vermesini istemenin uygunsuz olduğunu açıkladı ve karısının dinlenmesi için alternatif yerler önerdi. Ancak Frank geri adım atmayı reddetti, yüzü hayal kırıklığıyla kızardı.
Frank’in yanlışlıkla konserve reyonuna basması ve yere düşerken konservelerin etrafa saçılmasıyla durum dramatik bir hal aldı. Tekrar tekrar ayağa kalkma girişimleri, giderek büyüyen kalabalığı şok eden ve mağazanın bir koridorunu kaosa sürükleyen bir başka muhteşem düşüşle sonuçlandı. Karısı ona yardım etmeye çalışırken, öfkesinin ve hak iddia etme duygusunun bir çözüm değil, sadece utanç ve kaos yarattığı açıkça ortaya çıktı. Miguel ve mağaza müdürü hızla müdahale ederek durumu sakinleştirdi ve herkesin güvenliğini sağladı.
Kargaşanın ardından Miguel beni kontrol etti, iyi olduğumdan emin oldu ve temizlenmeme yardım etti. Onun nezaketi ve profesyonelliği, Frank’in kibrine tam bir tezat oluşturuyordu. Alışverişimi bitirdim ve Miguel’in destek jesti olarak bana bir kutu mısır gevreği vermesiyle kısa bir rahatlama anı bile yaşadım. Birkaç başka arkadaş canlısı yabancı da cesaretlendirme teklifinde bulundu ve küçük bir kız tekerlekli sandalyeme hayranlığını dile getirerek, her talepkar insanın yanında birçok düşünceli ve saygılı bireyin de olduğunu hatırlattı.
Mağazadan ayrılırken, günün olaylarını düşündüm. Stresli, bazen utanç vericiydi, ama aynı zamanda insanlık onurunun ve hak iddialarıyla karşı karşıya kalındığında dimdik durmanın önemini de hatırlattı. Miguel’e yardımından dolayı teşekkür etmeye ve hatta başkalarını eğitmek için engellilik farkındalık programlarına katılmayı düşünmeye karar verdim. Frank’in davranışı beni sarsmış olsa da, bu deneyim nihayetinde dayanıklılığımı ve doğru olanı yapmaya istekli insanların iyiliğini doğruladı.