Denizciler okyanusun ortasında devasa, yeşil metalik bir küre buldular: Buluntuyu sudan çıkardıklarında, ne olduğunu anlayınca şoka girdiler.
O gün deniz her zamankinden daha durgundu. Güneş ışınları pürüzsüz su yüzeyinde yansırken, gemi rotasında sakince ilerliyordu. Mürettebat sıradan bir nöbet beklerken aniden ufukta tuhaf bir karaltı belirdi. Suyun üzerinde yükselen devasa, yeşil bir küre vardı. Metalik bir yapıya sahip olan bu nesne, aşırı pürüzsüz yüzeyi ve kusursuz geometrisiyle doğaya ait olamayacak kadar mükemmel görünüyordu. Denizciler başlangıçta bunun bir fırtınada kopmuş bir şamandıra ya da araştırma ekipmanı olduğunu düşündüler, ancak yaklaştıkça içlerini tuhaf bir huzursuzluk kapladı.
“Bu bir deniz mayını mı?” diye fısıldadı denizcilerden biri, tırabzanlara sıkıca tutunarak. Kaptan dürbünle uzun süre nesneyi inceledi; kürenin üzerinde küçük düğümleri veya kabartmalı noktaları andıran tuhaf çıkıntılar vardı. Hiçbir cihazın bu nesneden radyo sinyali alamaması korkuyu daha da körükledi. Gemide ölümcül bir sessizlik hakim oldu. Herkes içten içe bunun gizli bir askeri mühimmattan ziyade, sadece zararsız bir deniz çöpü çıkması için dua ediyordu.
Gemi küreye iyice yaklaştığında, yan taraflardaki bağlantı noktaları ve kabartmalı çıkıntılar netleşti. Denizcilerden biri cesaretini toplayıp kancayla yüzeye hafifçe vurdu. Yankılanan donuk metalik ses, kürenin içinin dolu olduğunu onaylıyordu. Nesneyi vinç yardımıyla dikkatle güverteye çektiklerinde ve üzerindeki katmanı temizlediklerinde, karşılaştıkları gerçek karşısında herkes donakaldı
Sonradan yapılan incelemeler, bu gizemli nesnenin deneysel bir okyanus bilim ekipmanı parçası olduğunu ortaya çıkardı. Bu tür küreler, derin akıntıları ve okyanus hareketlerini incelemek için su altına yerleştirilen “okyanus gözleri” olarak biliniyordu. Normalde çıpalarla sabitlenen ve veri gönderen bu sistem, muhtemelen devasa bir teknik arıza veya şiddetli bir dip akıntısı sonucu kopup yüzeye çıkmıştı. Ancak bir gariplik vardı: Gövde üzerinde ne bir seri numarası ne de sahibini belirten bir işaret bulunuyordu.
Kusursuz yeşil metal, sanki kasıtlı olarak isimsiz bırakılmış gibiydi. Kaptan koordinatları kaydedip durumu merkeze rapor etme emri verdi. Ancak o andan sonra mürettebatın aklındaki şüphe hiç silinmedi: Ya bu nesne masum bir bilimsel araç değil de, resmi raporlara asla girmeyecek çok daha karanlık bir teknolojinin parçasıysa? Okyanus, binlerce sırrı barındırdığı gibi bu yeşil metalin gerçek amacını da kendi derinliklerine gömmüş gibiydi.