“Genç ve güzel bir kadına gidiyorum, sen artık benim için bir hiçsin!” diyen koca, kalabalık aile sofrasında karısını herkesin önünde aşağılamaya çalıştı; ancak kadının cevabı sadece kocasını değil, tüm sülaleyi yerle bir etti 😨 😱 Viktor, o akşamın yeni hayatının başlangıcı olacağından emindi. Elinde içki kadehi, yüzünde küstah bir gülümsemeyle sofranın efendisi gibi oturuyordu. Annesi gururla oğluna bakıyor, kız kardeşi ise onun her jestini hayranlıkla takip ediyordu.
Viktor’un cebinde genç sevgilisinden gelen ateşli mesajlar duruyordu; zihninde karısını çoktan silmişti. Karısı ise cam kenarında sessizce ayakta duruyor, kocasının sahte kahkahalarını ve annesinin “Zavallı oğlum, her şeyi tek başına sırtlıyorsun” diyerek attığı fitne dolu iç çekişlerini dinliyordu. Hava gergin ve ağırdı. Derken Viktor ayağa kalktı, ceketini düzeltti ve kadehine vurarak herkesi susturdu.
Sesi önce yumuşaktı; ailesine aldığı pahalı hediyelerden ve evin tek hakimi olduğundan bahsetti. Ardından bakışları buz kesti ve karısına dönerek öldürücü darbeyi vurdu: “Artık dayanamıyorum, boşanıyorum! Genç ve hayat dolu bir sevgilim var, yakında onunla Bali’ye uçuyoruz. Ailem de bu kararımı destekliyor. Sen benim için artık hiçbir şeysin!” O an odada sadece buzdolabının uğultusu duyuluyordu.
Viktor büyük bir lütuf yapıyormuş gibi, “Hadi yine iyisin, evi sana bırakıyorum,” diyerek alay etti. Karısı sakin adımlarla masaya yaklaştı, bir kadeh içki doldurdu ve buz gibi bir sesle konuşmaya başladı: “Harika! O zaman ben de gereksiz yüklerimden kurtuluyorum. Bu ev benim, kapıdaki araba da benim. Ah, unutmadan, hani vergi dairesinden kaçmak için üzerime yaptığın o şirket var ya? O da tamamen benim!”
Bir anda masadaki herkesin yüzü kireç gibi oldu. Kız kardeşi kafasını telefondan kaldırdı, kayınvalidesinin nefesi kesildi. Kadın kapıyı ardına kadar açarak son sözünü söyledi: “Şimdi hepiniz evimden defolun! Polisi aramadan önce tam iki dakikanız var.” Viktor ve ailesi neye uğradığını şaşırıp eşyalarını koridora saçılmış halde bulurken, kadının soğuk sesi yankılanıyordu: “Asıl şimdi siz benim için hiçbir şeysiniz!”