Sıradan bir gündü. Güneş pırıl pırıl parlıyordu, sokak sessizdi, komşular işteydi, çocuklar okuldaydı. Ev mahallenin kenarındaydı: bakımlıydı, beyaz perdeleri ve pencerelerinde çiçekler vardı. Ev sahibi Mariana, “sadece yarım saatliğine” dükkana gitmişti. Kocası işteydi ve yaşlı köpeği bahçede uyuyordu.
Döndüğünde bahçe kapısının açık olduğunu fark etti. “Rüzgardan olmalı,” diye düşündü. Ama yaklaşırken donakaldı: ön kapı aralıktı. Mariana içeri girdi ve her şey tam bir kaos gibiydi. Çekmeceler açıktı, eşyalar etrafa saçılmıştı, bir düğün fotoğraf çerçevesi kırıktı, raflar boştu. “Hayır… hayır…” diye fısıldadı ellerini başına koyarak. Her şey çalınmıştı.
Televizyon, bilgisayar, para, hatta kocasının birlikte ilk seyahatlerini kaydettiği eski fotoğraf makinesi bile. Mücevher kutusu yatak odasından kaybolmuştu: annesinin yüzüğü, kocasının oğulları doğduğunda ona hediye ettiği kolye. Ama en acı kayıp, mektuplarla dolu çekmeceydi. Hayatı boyunca sakladığı sararmış zarflar, yıllar önce ölen anne ve babasından gelen mektuplar… Hırsızlar onları da aldı. Muhtemelen bakmadan kaptılar.
Mariana yere oturup gözyaşlarına boğuldu. Paradan değil, boşluktan. Her zaman kahve ve taze pişmiş ekmek kokan evin şimdi yabancı elleri ve korku kokması hissinden.
Polis yarım saat sonra geldi. Polis olay yerini inceledi ve not aldı: “Kilit profesyonelce kırılmış. Dışarıda güvenlik kamerası var mı?” “Hayır,” diye yanıtladı Mariana. “Sessiz bir mahallede yaşıyoruz, hiç düşünmemiştik…” Kocası geri döndüğünde, kapının önünde durdu ve içeri girmeden önce tereddüt etti. “Her şeyi geri alacağız,” dedi ona sarılarak. “Önemli olan evde olmamamız.” Ama geceleri ikisi de her gıcırtıda uyanıyordu.
Bir zamanlar misafirperver olan ev artık yabancı hissettiriyordu. Kilitleri değiştirip bir alarm sistemi kurdular. Bir hafta sonra bahçede zeki gözlü, iri, gri bir köpek yavrusu belirdi. Mariana, “En azından şimdi bu evde her şeyi bir daha çalmalarına izin vermeyecek biri olacak,” dedi. Ve köpeğin kapının yanında yattığını her gördüğünde, eşyaların kurtarılabileceğini biliyordu ama güvenlik duygusunun sıfırdan yeniden inşa edilmesi gerekiyordu.