Karısı, köpeklerinin sürekli sebepsiz yere kendisine saldırdığından şikayet ediyordu: Kocası buna inanmadı ve karısıyla köpeği izlemek için bir kamera kurmaya karar verdi; ancak ekranda gördükleri onu şoka uğratı. On yıldır beslediği sadık köpeğinin birdenbire saldırganlaşması adama hiç mantıklı gelmiyordu. Karısı ise kollarındaki morlukları göstererek köpeğin barınağa gönderilmesi için baskı yapıyor, hayvanın “delirdiğini” iddia ediyordu.
Adam, karısının ısrarları ile köpeğine olan sarsılmaz güveni arasında sıkışıp kalmıştı. Karısı her gün yeni bir saldırı hikayesiyle geliyor, “Ya o gidecek ya ben!” diyerek evi dar ediyordu. En sonunda adam, gerçeği kendi gözleriyle görmek için mutfağa gizli bir kamera yerleştirdi. İşten döndüğünde karısı yine köpeğin saldırdığını söyleyince, adam sessizce odasına çekilip kayıtları izlemeye başladı.
Görüntüler ilk başta karısını haklı çıkarır gibiydi; köpek kadına hırlıyor, dişlerini gösteriyor ve kıyafetlerini çekiştiriyordu. Ancak adam videoyu biraz geriye sarıp dikkatle izlediğinde nefesi kesildi. Köpek durup dururken saldırmıyordu; aksine büyük bir panik içinde bir şeyi engellemeye çalışıyordu. Karısı, adamın akşam yemeği tabağının üzerine eğilmiş, cebinden çıkardığı şüpheli bir şişeden yemeğe bir şeyler döküyordu.
Köpek, kadının yemeğe zehir kattığını fark etmiş ve sahibini korumak için umutsuzca araya girmeye çalışmıştı. Kadın her seferinde köpeği tekmeliyor, hayvan ise canı yanmasına rağmen vazgeçmeyerek kadının elini yemekten uzaklaştırmaya çalışıyordu. Karısının köpeği evden göndermek istemesinin asıl sebebi hayvanın “vahşi” olması değil, korkunç planının önündeki tek engel olmasıydı.
Gerçeği öğrenen adam, elindeki kanıtlarla birlikte derhal polisi aradı. Sadık dostu, on yıl boyunca ona sadece arkadaşlık etmemiş, hayatını kurtarmak için kendi canını ortaya koymuştu. Kadın tutuklanırken, adam köpeğine sarılarak ona olan borcunu asla ödeyemeyeceğini anladı. Bazı dostluklar, en sinsi ihanetlerden bile daha güçlüydü.