Ağustos 2021’de Autumn ve Zach Carver’ın dünyası bir anda değişti. İkisi de COVID-19’a yakalandı, ancak yedi aylık hamile olan Autumn için virüs birkaç gün içinde hayati tehlike oluşturdu. Oksijen seviyeleri düştü ve akciğerleri hızla iflas ederken yoğun bakım ünitesine kaldırıldı ve solunum cihazına bağlandı. Doktorlar çaresiz bir karar aldılar: doğmamış çocuğunu kurtarmak için acil sezaryen ameliyatı yaptılar. 27 Ağustos’ta, minik oğulları Huxley Elias iki ay erken dünyaya geldi ve hemen yenidoğan yoğun bakım ünitesine alındı, kendi kırılgan hayatı için mücadele ediyordu.
Bebek Huxley büyümeye çalışırken, Autumn’ın durumu kötüleşti. Diğer tüm seçenekler başarısız olduğunda kullanılan en yüksek ve en uç yaşam destek yöntemi olan ECMO’ya bağlandı. Tahminler yıkıcıydı. Doktorlar Zach’e karısının “hayatta kalma şansının sıfır” olduğunu söylediler. Bu, hayatının en karanlık anıydı, ancak pes etmeyi reddetti. “Onlara Autumn olmadan buradan ayrılmayacağımı söyledim,” dedi. “Sürekli dua ettim. Her saniye.”
Arkadaşlar, aile ve tanımadıkları kişiler Carver ailesinin etrafında kenetlendi. GoFundMe üzerinden açılan bir bağış kampanyası, yüksek tıbbi masraflar için 55.000 dolardan fazla para topladı. Ancak desteğe rağmen, mücadele daha da zorlaştı. Autumn birçok enfeksiyon, şiddetli anemi geçirdi ve hatta kalp krizi geçirdi; ancak tekrar hayata döndürüldü. Sonunda bir doktor, “huzur içinde ölmesi” için yaşam destek ünitesinden çıkarılmasını önerdi. Zach hayır dedi. İnancı ona, Autumn’un hala savaşacak gücü olduğunu söylüyordu.
Ve sonra, tüm tahminlere rağmen, Autumn iyileşmeye başladı. Yavaş yavaş, nefes nefese, vücudu güçlendi. 19 Ekim’de, doğumdan neredeyse iki ay sonra, bebek Huxley’i ilk kez kucağına aldı. Hemşireler ağladı. Zach bunu, gözlerinin önünde bir mucizenin gerçekleştiğine tanık olmak olarak tanımladı.
Sonunda, Aralık 2021’de Autumn eve döndü; tam da Noel’e yetişti. Zach ve kızları Harlow ve Sadie ile yeniden bir araya geldi ve geceler boyu bu an için dua eden aile tamamlandı.
O Noel’de Carver ailesi hediyeleri veya şenlikleri kutlamadı. Hayatta kalmayı, inancı ve “en büyük hediye” dedikleri şeyi, yani birlikte olmayı ve İsa’nın doğumunu onurlandırmayı kutladılar. Onların yolculuğu, sarsılmaz sevgiye, amansız azme ve en karanlık saatlerden bile doğabilecek mucizelere bir kanıt olarak kalmıştır.