Ormanın derinliklerine çöken karanlıkta, yaşlı bir adam devasa bir meşe ağacının dibinde çaresizce titriyordu. Öz evlatları, babalarının sahip olduğu büyük ev, toprak ve paralara bir an önce konabilmek için onu bu ıssız ormanda aç ve susuz ölüme terk etmişlerdi. Hain planlarına göre yaşlı adam vahşi hayvanlar tarafından parçalanacak, polis ise durumu trajik bir kaybolma vakası olarak kapatacaktı. Yaşlı adam rüzgarın uğultusu arasında kurt ulumalarını duyduğunda sonunun geldiğini anlayarak ellerini semaya açtı ve acı içinde dua etmeye başladı.
Çalıların arasından aniden çıkan devasa bir kurt, ay ışığının altında parıldayan tüyleri ve keskin dişleriyle yaşlı adama doğru yaklaşmaya başladı. Adam korkudan gözlerini kapatıp dişlerin tenine saplanacağı o korkunç anı beklerken, beklenmedik bir şey oldu; kurt saldırmak yerine başını öne eğip uysalca beklemeye başladı. O an yaşlı adamın hafızasında yıllar öncesine ait bir anı canlandı. Gençlik yıllarında bu ormanda kaçak avcıların tuzağına düşmüş yaralı bir kurt yavrusunu canı pahasına kurtarmış, yaralarını sarıp doğaya salmıştı; karşısındaki bu vahşi canlı, o gün hayatını kurtardığı kurdun ta kendisiydi.
Asil hayvan, yapılan bu iyiliği unutmamış ve eski dostunu kurtarmak için geri dönmüştü. Kurt, adamın önünde eğilerek adeta sırtına binmesini işaret etti; bitkin haldeki yaşlı adam tüm gücünü toplayarak kurdun güçlü boynuna tutundu. Vahşi kurt, sırtındaki yaşlı adamla birlikte gecenin karanlığında, diğer yırtıcıların bakışları arasında kilometrelerce yol kat ederek ormanın çıkışına doğru ilerledi. Yakınlardaki köyün sınırına geldiklerinde, köpeklerin havlamasıyla dışarı çıkan köylüler, dev bir kurdun bitkin bir yaşlıyı incitmeden yere bırakıp gecenin karanlığında gözden kayboluşunu şaşkınlıkla izledi.
Köylülerin yardım edip sıcak bir odaya aldığı yaşlı adam, gözyaşları içinde başından geçenleri anlattı ve hemen jandarmaya haber verildi. Yaşlı adamın verdiği bilgiler doğrultusunda harekete geçen güvenlik güçleri, babalarının öldüğünü düşünerek kutlama yapmaya hazırlanan hayırsız evlatları kıskıvrak yakalayarak adalete teslim etti. Mahkeme, öz babalarını ölüme terk eden kardeşleri en ağır hapis cezasına çarptırırken, yaşlı adamın tüm mirası koruma altına alındı.
Yaşanan bu sarsıcı olaydan sonra yaşlı adam, mal varlığının büyük bir kısmını orman hayvanlarını koruma derneklerine bağışlama kararı aldı. Kendisine kucak açan köyde huzurlu ve yeni bir hayata başlayan ihtiyar, her dolunay gecesinde penceresinin kenarına oturup ormanın derinliklerinden gelen o tanıdık uluma sesini dinliyordu. Kendi canından kanından olan evlatlarının sergilediği vahşete karşılık, doğadaki bir canavarın gösterdiği bu muazzam vefa, ona adaletin ve merhametin insan uydurması değil, evrensel bir gerçek olduğunu her an hatırlatıyordu.