מיד לאחר לידת החמישייה, לחש האב, “אלה לא ילדיי”, ועזב את מחלקת היולדות. האם
כעוזרת אדמיניסטרטיבית במשרד ביטוח זעיר וכאוטי, המספרת, אם חד הורית לשני ילדים קטנים, בילתה
Bir köpek, küçük bir çocuğun dondurmasını çaldı. Ama kimse kızın böyle bir öfke nöbeti
Doktor iki bebeği -bir erkek, bir kız- göğsüme koyduğu anda dünya durmuş gibiydi. Muazzam
Gabriel ve Elizabeth Martin, kırk üç yıl boyunca dağ yamacındaki evlerinde yaşadılar, üç çocuk
“Sürüngenini al ve donmamasına dikkat et. Kışı ortak bir dairede geçireceksin,” diye mırıldandı adam,
Her tünelin sonunda bir ışık vardır derler. Ama bazen yolculuk o kadar uzun olur
“Anne, o burada. Seni görmek istiyor.” Klara donakaldı, bardağı dudaklarına kadar uzanmıştı. Kalbi titriyordu;
Isabella Carter’ın hayatı her zaman kaygan ve buzlu bir merdivenden yukarı doğru bitmek bilmeyen
Tribünler tıklım tıklımdı; gürültücü aileler, heyecanlı arkadaşlar, arenayı daha iyi görebilmek için eğilmiş çocuklar.