Puebla’da yağmurlu bir günde, kırık bacağını sürükleyerek gelen beş yaşındaki Mateo, tedavi için biriktirdiği
“Baba, eğer yarın uyanamazsam Pancho’yu dinle… O bana ne yaptıklarını biliyor.” Yedi yaşındaki kızım
Kayınvalidem Graciela, Guadalajara’da yeni doğum yaptığım hastane odasına girip kızım Valentina’yı gördüğünde ilk sözü,
Eski nişanlım Daniel, özel gereksinimleri olan altı yaşındaki kızı Camila’yı bana üç günlüğüne bırakıp
כאשר בני בן ה-22, קסבייר, התקשר להודיע על אירוסיו לאישה בשם דניאל לאחר שלושה
ג’רמי טבע בדאגות כלכליות, נאבק לשלם עבור התרופות מצילות החיים של אמו החולה משכרו
ארבעה ימים לאחר האובדן הטרגי של בנותיה התאומות בטרם עת, לידיה בת ה-41 התעוררה
קאסידי ובעלה, גרנט, עברו לקהיר, מצרים, עם בתם בת השמונה, טארה, כדי לתמוך בקריירה
“Soyadınız bu kapıya bir daha dokunmaya bile yetmez.” Ernesto Salvatierra, altı yaşındaki torunum Mateo’nun
“Laura, eve gidip Canela’yı beslemen gerek… Ama Emiliano’nun odasına girme, tamam mı? O cezalı.”