דמיאן הרגיש תערובת של פחד והקלה כשהתכונן לנשף הסיום והחליט ללבוש שמלה ירוקה כהה
אמילי גדלה בתחושה של מוזנחת מצד סבתה העשירה, מרגרט, אשר למרות היותה בעלת רשת
“Diego tekrar yürürse her şeyimiz biter.” Rogelio, mutfak kapısının arkasından duyduğu bu cümleyle yedi
León’daki küçük evlerinde kayınvalidem Elvira, gece yarısı saat birde elime yüz bin peso tutuşturup,
Guadalajara Askeri Hastanesi’nde acil servis şefi olan Yüzbaşı Camila Ríos, gece yarısı gelen sıra
Her on beş günde bir yaptığım gibi, o cuma öğleden sonra da on yaşındaki
Oğlumun Polanco’daki lüks düğününde gelin Valeria, kanser tedavisi gören eşim Teresa’nın başındaki peruğu davetlilerin
69 yaşındaki emekli tamal satıcısı Socorro Hernández, tüm birikimiyle Portales mahallesinde kendi adına tescilli
M Monterrey’deyken, kayınpederim Arturo gece yarısı odama gelip içinde beyaz bir toz çözünmüş portakal
Tek kızımın düğününde damadım Rodrigo, “Buna layık, kokusu da kendi gibi olsun” diyerek başımdan