Küçük oğlu Tony ile güneşli bir parkta vakit geçiren Jasmine, telefonundaki acil bir iş e-postası nedeniyle kısa bir süre dikkati dağıldı. Başını kaldırdığında, Clara adında yaşlı bir kadının kum havuzunun yanında sessizce durduğunu ve Tony’ye fısıldamak için eğildiğini fark ederek ürktü. Çocuğunu köşeye sıkıştırmaya çalışan bir yabancıdan korkan Jasmine hemen koşarak Tony’yi uzaklaştırdı ve kadına neden oğluyla konuştuğunu ve ağır, sarkan çantasının içinde ne sakladığını sorarak hesap sordu.
Clara koyu yeşil çantayı göğsüne sıkıca sararak Jasmine’in sorularını duymazdan geldi ve merdivenlerden yukarı çıkarmak için yardıma ihtiyacı olduğunu ısrarla belirterek kendileriyle dairesine gelmelerini istedi. Jasmine geri çekilmeye çalışırken Clara onun yanından bakışlarını Tony’ye dikti ve onun onlarca yıl önce kaybolan kayıp oğlu Drew olduğunu fısıldadı. Clara Tony’ye başka bir isimle hitap edip çantanın içinde tüm çocukluk eşyalarını sakladığını iddia ettiğinde panik başladı ve bunun üzerine Jasmine telefonunu çıkarıp polisi aradı.
Polis memurları olay yerine gelip Clara’yı çantasını açmaya ikna ettiğinde tehlikeli hiçbir şey bulamadılar; bunun yerine soluk sarı bir bebek battaniyesi, eski giysiler, tahta bir çıngırak ve üzerinde “ilkbahar 1986” tarihi yazılı olan bir fotoğraf keşfettiler. Yerel tesislerle iletişime geçildiğinde gerçek ortaya çıktı: Clara, kırk yıl önce kaybolan oğlunun anısını ve eşyalarını taşıyarak yakınlardaki bir hafıza bakım evinden kaçmış olan ilerlemiş demans hastası biriydi.
Rahatlama ve derin bir hüzün karışımıyla dolup taşan Jasmine, Clara’nın kötü niyetli bir tehdit olmadığını, aksine geçmişte hapsolmuş yas tutan bir anne olduğunu fark etti. Merhametten güç alan Jasmine ve Tony, Clara’yı Rose Haven’da düzenli olarak ziyaret etmeye başladılar ve zamanla onu hayatlarına o kadar dahil ettiler ki Tony beşinci yaş gününde onu “Büyükanne Clara” olarak tanıttı.