Çaresizliğimden hastalıklı bir zevk alan Marcus ile yüzleştim. Küstah bir tavırla hemen yanımdaki araziyi satın aldığını açıkladı ve yıkıcı bir ipucu verdi: Üvey kızım Andrea, vefat eden kocamın arkasında bıraktığı devasa, gizli bir borçla başa çıkmak için onunla görüşmüştü. İliklerime kadar sarsılmış olsam da, gizli bir ipotek hakkındaki iddialarına inanmayı reddettim; yine de şüphe tohumu bir kere ekilmişti. Evliliğimin yalanlar üzerine kurulduğundan ve Andrea’nın bana ihanet ettiğinden dehşete düşerek ofisinden fırladım ve bir taksi çevirdim.
Taksi nihayet sokağımda durduğunda kalbim paramparça oldu. Dışarıda devasa bir nakliye kamyonu duruyordu ve işçiler, ölen kocamın el yapımı mobilyalarını açık olan ön kapıdan harıl harıl dışarı taşıyorlardı. En kötüsünün gerçekleştiğine inanarak şoförün parasını ödedim ve titreyen bacaklarla merdivenleri çıktım. Acı ve öfke karışımı bir duyguyla Andrea’ya seslenerek bomboş kalmış, ıssız koridora adım attım.
Andrea, yüzü solgun ve gözyaşlarıyla ıslanmış bir halde, elinde kalın bir klasörle gölgelerin arasından çıktı. Beni evden uzaklaştırmak için yalan söylediğini itiraf etti, bu da kendimi tamamen kapana kısılmış hissetmeme neden oldu. Tam o sırada Marcus, ödülünü almak için ön kapıdan içeri süzüldü ve Andrea’ya anlaşmayı tamamlamaya hazır olup olmadığını kendinden emin bir şekilde sordu. Ancak Marcus’u tamamen şoke edecek şekilde Andrea geri adım atmadı, kesin bir dille reddetti ve resmi damgalı bir yığın belge çıkardı.
Aile borcunu tamamen ödemek için kendi dairesini sattığını, bu yüzden icra takibinin resmen iptal edildiğini açıkladı. Marcus, kozunu kaybettiğini anlayarak belgelere inanmayan gözlerle baktı ve öfkeyle ona kendi geleceğini feda ettiği için pişman olacağını söyledi. Andrea kararlılığından ödün vermeden ailesini koruduğunu beyan etti ve Marcus yenilgi içinde arkasını dönüp fırtına gibi çıkıp gitmeden önce bana ilk kez “Anne” dedi.
Düşman gittikten sonra Andrea, benimle birlikte eve taşınabilmek amacıyla yer açmak için mobilyaların sadece depoya kaldırıldığını açıkladı. Büyük bir rahatlama ve sevgi dalgasıyla, ondan şüphe etmekle ne kadar yanıldığımı anladım. Üvey kızımı sıkıca kucakladım, her zaman olduğu gibi kızım olarak onu nihayet bağrıma bastım ve sonunda gerçek evimizde birleştik.