Yirmi yılı aşkın bir süredir Bay Howard, bahçeleri kusursuz tutmak için gün doğumundan önce yorulmadan çalışarak geniş Whitmore malikanesinin bakımını titizlikle yaptı. Gösterdiği özveriye rağmen, zengin aile ona tamamen görünmezmiş gibi davrandı; sık sık onu soğuk sözlerle veya bariz alaylarla başlarından savdı. En küçük oğul Tyler, yaşlı bahçıvanla arkadaşlarının önünde dalga geçmekten özel bir zevk alırken, Howard çatışmadan kaçınmak için sadece başını öne eğdi ve bitkilerine odaklandı.
Yıllar süren sinsi gaddarlık, ailenin ev sahipliği yaptığı görkemli bir yaz bahçesi partisinde zirveye ulaştı. Zengin konuklar birbirine karışırken, Tyler umursamazca Howard’ın solmuş iş gömleğine kırmızı şarap sıçrattı ve sırıtan babasının eğlencesi için onun görünüşüyle yüksek sesle alay etti. Aşağılanan ama asaletini koruyan Howard, lekeyi sessizce sildi ve işine devam etti, ancak yılların saygısızlığının getirdiği derin, ağır bir yorgunluk sonunda çökmeye başladı.
Güneş batmaya başlarken, lüks siyah bir araba araba yoluna yanaştı ve elinde kalın deri bir dosya tutan Bay Reeves adında bir avukat dışarı çıktı. Tüm partiyi şaşkın bir sessizliğe bürüyerek, doğrudan Bay Howard için acil yasal belgeleri olduğunu duyurmak amacıyla müziği kesti. Bay Whitmore, yüksek profilli bir avukatın bahçıvanlarıyla ne işi olabileceğini anlamayarak, durumu bir hata olarak geçiştirmek için güvenle öne çıktı.
Avukat, müvekkili olan ve aslında malikanenin sahibi olan Charles adındaki muazzam zenginlikteki adamın vefat ettiğini ve tüm mülkü sadece Bay Howard’a bıraktığını açıkladı. Whitmore’lar, malikanenin asıl sahibi olmadıklarını, aksine ikamet sözleşmeleri yeni bitmiş geçici kiracılar olduklarını öğrenirken büyük bir dehşet içinde özgüvenlerinin yok oluşunu izlediler. Howard, muazzam malikaneyi tamamen kendi ellerine devreden yasal belgeleri görünce şaşkına dönmüş bir halde, şarap lekeli kıyafetleriyle öylece kalakaldı.
Bay Reeves kalabalığa, Charles’ın Howard’ı en yakın, en sadık dostu olarak gördüğünü açıkladı; onun muazzam servetini umursamadan uzun hastalığı boyunca onu sadakatle ziyaret eden tek kişi Howard’dı. Artık gözlerinin içine bile bakamayan, tamamen şoke olmuş ve aşağılanmış bir aileyle karşı karşıya kalan Howard, intikam yerine zarafeti seçti. Solgun, titreyen Whitmore’ları hemen kap dışarı etmek yerine, eşyalarını toplamaları için ertesi sabah mühlet vererek, bir ömür boyu görünmez kaldıktan sonra sonunda fark edilmenin huzurunu yaşadı.