Kocam klimaya yaklaşmamı her zaman yasaklamıştı ama bir gün o şehir dışındayken klima bozuldu:
Gelinimin, torunum için kendi ellerimle ördüğüm bebek battaniyesini çöpe attığını tesadüfen gördüm; hemen çöp
Ekim ayının o kasvetli gecesinde, askeri hastane en yoğun saatlerini yaşıyordu. Koridorlar yaralılarla doluyken,
Genç bir kadın, şiddetli bir tipinin ortasında otoyoldan evine dönüyordu. Kar, ön camı bembeyaz
Uçağın gürültüsünde bebeğimin durmak bilmeyen ağlaması tüm kabini germişti. Yan koltuktaki adam aniden parlayarak,
Pazardan aldığım o sarı, parlak ve mis kokulu muz salkımı eve gelene kadar kusursuz
Kucağımda bebeğimle eve dönüyordum; gri ve soğuk bir akşamüstüydü. Binanın girişine tam adımımı atacakken,
Kadın, titreyen vücudunu ısıtmak istercesine battaniyesine sarılmış halde koltukta yatıyordu. Hastalık her geçen gün
Kırkıncı yaş günüm için büyük bir heyecanla hazırlanmıştım; ev süslenmiş, masa donatılmış ve tüm
Sıradan bir aile tatili olarak başlayan gezi, az kalsın korkunç bir trajediyle noktalanıyordu. Güneşli